بچگی و سادگی
كاش دلهامون به بزرگي بچگي بود.كاش همون كودكي بوديم
که حرف هایش رااز نگاهش فقط می تواند خواند.
كاش براي حرف زدن نيازي به صحبت كردن نداشتيم.
کاش برای حرف زدن نگاه کافی بود . كاش قلب ها در چهره بود.
امااکنون اگرفریادهم بزنیم کسی نمی فهمد...
دل خوش كرده ايم كه سكوت كرده ايم.
سكوت پربهتر از فرياد تو خاليست....
كاش دلهامون به بزرگي بچگي بود.كاش همون كودكي بوديم
که حرف هایش رااز نگاهش فقط می تواند خواند.
كاش براي حرف زدن نيازي به صحبت كردن نداشتيم.
کاش برای حرف زدن نگاه کافی بود . كاش قلب ها در چهره بود.
امااکنون اگرفریادهم بزنیم کسی نمی فهمد...
دل خوش كرده ايم كه سكوت كرده ايم.
سكوت پربهتر از فرياد تو خاليست....
سکوتی راكه یک نفربفهمدبهترازهزاران فریادی است
که هیچ کس نفهمد....
سكوتي كه سرشار از ناگفته هاست...
ناگفتنش يك درد و نگفتنش هزاران درد دارد...
دنيا راببين.....
بچه بوديم از آسمان باران ميآمد،بزرگ شده ايم از چشم هايمان مي آيد!
بچه بوديم همه چشماي خيسمون رو مي ديدن،بزرگ شديم هيچكي نمي بينه
بچه بوديم تو جمع گريه مي كرديم، بزرگ شديم تو خلوت
بعضي ها رو كم و بعضي ها رو بي نهايت دوست داريم
بچه كه بوديم قضاوت نمي كرديم و همه يكسان بودن
بچه كه بوديم همه را 10تا دوست داشتيم
بزرگ كه شديم قضاوت هاي درست و غلط باعث شد كه اندازه دوست داشتنمون
تغییرکند...
كاش هنوزم همه رو به اندازه همون بچگي 10تا دوست داشتيم.
بچه كه بوديم اگه با كسي دعوا ميكرديم 1ساعت بعد ،از يادمون مي رفت
بزرگ كه شديم گاهي دعواهامون سال ها تو يادمون مونده و آشتي نمي كنيم.
بچه كه بوديم گاهي با يه تيكه نخ سرگرم مي شديم
بزرگ كه شديم حتي 100 تا كلاف نخم سرگرممون نمي كنه
بچه كه بوديم بزرگترين آرزمون داشتن كوچكترين چيز بود
بزرگ كه شديم كوچكترين آرزومون داشتن بزرگترين چيزه
بچه كه بوديم آرزومون بزرگ شدن بود
بزرگ كه شديم حسرت برگشتن به بچگي رو داريم
بچه كه بوديم تو بازي هامون همش اداي بزرگ ترها رو درمي آورديم
بزرگ كه شديم همش تو خيالمون بر مي گرديم به بچگي
بچه كه بوديم درد دل ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند
بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم...هيچكس نمي فهمد
بچه بوديم دوستيامون تا نداشت
بزرگ كه شديم همه دوستيامون تا داره
بچه كه بوديم بچه بوديم
بزرگ كه شديم بزرگ كه نشديم هيچ ديگه همون بچه هم نيستيم
